Eindelijk heb ik het voor elkaar gekregen om mijn blog terug te openen. Het is te zeggen, ik wist niet meer waar hij stond, nadien wist ik mijn paswoord niet meer en nog later vond ik niet meer waar ik moest inloggen. Echt iets voor mij.
Ondertussen zijn we al een hele tijd verder en is er weer ontzettend veel gebeurd hier. Maar een paar dingen zijn nog steeds hetzelfde, ze (lees: mijn kids) lachen nog steeds met mijn fratsen.
Ik heb ook nog steeds problemen met telenet en mijn papieren-molen draait ook nog steeds zot. Mijn ex doet nog steeds (h)exerig, hij is overal gaan zeggen dat ik hem de kids niet laat zien en dus zijn er nog steeds heel wat mensen kwaad op mij.
Verder heb ik nog steeds een heleboel mensen waar ik echt op kan rekenen en die ik dan ook echt graag zie.
Voilà we zijn bijgeschreven, mijn volgende typ-sel kan ik weer volledig aan mijn kuren, misverstanden en kids wijden. Goed van mij.
