Vraag

boxer-3399598_960_720

Naar aanleiding van het stelen van mijn ladder in mijn tuin, zat ik toch met enkele vragen. Ik heb honden, heel lief, maar ik heb geen idee wat ze zouden doen indien plots iemand ongewenst in de tuin zou staan.

En dus ging ik op zoek naar antwoorden op het alleswetende internet.

Allereerst stelde ik de volgende vraag op facebook: ‘Wat indien iemand ongevraagd in mijn tuin staat en mijn honden vallen aan?’. Ik leer het dus nooit, zo een vraag stellen op facebook geeft de eigenaardigste antwoorden. Uiteindelijk kreeg ik geen antwoord op mijn gestelde vraag maar moest ik wel:

  1. Mijn tuin omheinen twee meter hoog.
  2. Rondom moest beton geplaatst worden.
  3. Er moest camerabewaking komen (voorstellen gekregen van firma’s).
  4. Er moest duidelijk overal aangegeven worden dat er honden in de tuin kunnen zijn.
  5. De honden mochten niet zonder toezicht in de tuin.

Vervolgens ging ik maar eens op zoek naar een duidelijke wet waar ik een duidelijk antwoord zou vinden op mijn vraag. Domme ik, er bestaan helemaal geen duidelijke wetten in België. En in mijn naïviteit dacht ik dat de fout zou liggen bij de persoon die op privé eigendom iets kwam stelen.

Volgens de wet is elke eigenaar van hond verantwoordelijk voor de hond zijn daden, om het even welk de omstandigheden zijn. Dus wanneer er iemand ongevraagd mijn omheining stuk doet en zo zichzelf ongevraagd toegang verleend en iets steelt in mijn tuin, mogen mijn honden enkel toekijken (en misschien mogen ze helpen stelen, maar daar heb ik niets van terug gevonden).

Wanneer ik merk dat er iemand in mijn tuin is die mijn ladder steelt, mag ik enkel mezelf verdedigen met hetzelfde voorwerp als waar de dief in mijn tuin mee loopt. Stel hij heeft een mes, dan mag ik met een mes in mijn hand zeggen dat hij uit mijn tuin moet. Stel hij heeft een geweer, dan moet ik eerst op zoek naar een geweer om hem uit mijn tuin te zetten. Bij mij was het probleem dat hij daar liep met mijn ladder. Ik mocht hem dus alleen uit mijn tuin zetten met behulp van een ladder…. die hij net gestolen had.

Wat zijn de wetten toch leuk gemaakt.

Maar dus, het antwoord op mijn vraag wie er verantwoordelijk is wanneer mijn honden op mijn eigendom aanvallen wanneer er iemand iets komt stelen op mijn eigendom is: ikzelf. Tenzij mijn honden in mijn geval hadden aangevallen met een ladder!

Advertenties

Mijn ladder

ladder-1604451_960_720

 

Mijn ladder, mijn maatje, mijn hulpje, mijn opstapje, mijn helper naar hogere oorden… gestolen. De eerste dakwerker werd (eindelijk) verplicht om zijn gerief dat hij had achter gelaten en dat in mijn weg lag, te komen halen. Alles lag aan de oprit klaar zodat hij gewoon kon opladen en weg wezen. Hij kwam in het midden van de nacht, waarschijnlijk om er zeker van te zijn dat ik niet naar buiten zou lopen om hem eens goed uit te schelden.

Onze tuin ligt aan de straatkant, omheind en er is geen poortje of iets dat zou kunnen aangeven dat je ook langs de tuin naar binnen zou kunnen. Maar mijnheer de dakwerker vond dat hij het recht had om de omheining stuk te maken en in mijn tuin mijn ladder te stelen. En ik kan je verzekeren, je weet pas wat je hebt wanneer je het niet meer hebt.

Er volgde een hele discussie met de dakwerker en de curator en tenslotte gaf de dakwerker toe dat hij de ladder gestolen had. Nu was het alleen nog een zaak om ze terug te krijgen.  We zijn nu meer dan twee maanden verder en nog steeds heb ik mijn ladder (jaja, volgende week breng ik ze zeker terug) niet terug.

De dakwerker heeft ondertussen een prul van een ladder tegen de gevel gezet en beweerde dat dit de mijne was. helaas voor hem ik heb foto’s van mijn gemiste vriendje. Ik heb immers van alles foto’s moeten trekken wanneer diezelfde dakwerker het dak niet wou afwerken.

Ik denk dat ik een boek ga schrijven: de gestolen ladder en het gemis. Of nog beter, ik maak er een soap van, dat moet niet moeilijk zijn het is nu al een slechte soap.

Wat zou ik eigenlijk met de ladder moeten doen dat hier staat en niet van mij is? Iemand zal zijn ladder wel missen en wat als ze denken dat ik ze gestolen heb?

 

 

Titanic

drift-ice-3048163_960_720

Ik denk dat de meeste mensen de film ‘Titanic’ wel kennen. Het heeft een hele tijd geduurd voor ik hem keek maar ooit besloot ik om hem samen met de kinderen te kijken. Niet wetende dat zij hem al een paar keren hadden gezien en dus wisten wat er zou komen.

Wanneer de boot begon te zinken, begonnen de kids sommige scenes in het vertraagd te kijken en daarna weer achteruit. De mensen die in het water vielen, vielen zo wel heel raar of ze vlogen uit het water terug in de boot. En dan maar cijfers geven om de mooiheid van het in het water vallen. Ik kon de film niet meer volgen, maar lag wel plat van het lachen.

Ik had het nadien ook opgegeven met het proberen van de weten waar de film uiteindelijk over ging of hoe het einde was.

Nadien heb ik nog geprobeerd op de film te bekijken zonder de kids, maar ik schoot telkens in de lach wanneer de mensen begonnen te vallen. Ik moest ook steeds denken aan het feit dat de kinderen vonden dat er genoeg plaats was voor twee op het reddingshout (wat het een deur? )

bijna

fb-graspop

 

Het aftellen kan beginnen want het is bijna weer Graspop. Tijdens het jaar pik ik vaak wat concerten mee, maar niets kan tippen aan Graspop waar je dan opeens iedereen bij elkaar kan zien.

Dit jaar zijn mijn gebeden verhoord en komt ook Skillet.

Graspop is mijn vakantie want alle andere dagen van het jaar staan in het teken van mijn kinderen en vrienden. Die dagen geniet ik gewoon van even weg te zijn van de dagelijkse routine.

Dat is dus kamperen op een luchtmatras in een tent voor vijf dagen en dat is nog puur genieten ook. Ik moet wel zeggen dat we op Metaltown zitten en daar is wel wat meer comfort dan op de gewone camping. Zo hebben we elektriciteit, wat zalig is voor de gsm op te laden en voor een kleine ijskast. We hebben ook ontbijt, dus dat moeten we niet zelf maken. Wat dan weer perfect is, want ik heb ’s morgens wel even tijd om uit de tent te kruipen en me weer mens te voelen.

De voorpret is ook leuk. Alle groepen al eens beluisteren en dan beslissen welke ik graag zou willen horen.

En ik weet dat ik nadien weer wat tijd nodig heb om te recupereren, maar ik wil heb recht om te genieten en ik heb het recht om te voelen dat ik leef.

 

Niets

graphics-1579453_960_720.jpg

Het was al een paar jaar geleden, maar nu heb ik terug een tienerdochter in huis, een puberende tienerdochter. En zelfs na vier kinderen ken ik er blijkbaar niets van.

Ze vertrok op reis met een koffer vol onnodige dingen. Maar dat moest, ik ken daar niets van.

Ze vertrekt naar school met een jas wanneer de zon schijnt en zonder wanneer het regent. Blijkbaar moet dat zo, ik ken daar niets van.

Huiswerken en lessen worden zo gepland dat het meestal niet erg klopt. Maar zo gaat dat, ik ken daar niets van.

In het weekend loop je het liefst een hele dag in pyjama. Dat hoort zo, ik ken daar niets van.

‘Jij kent daar niet veel van omdat je ouder bent’ is een zin dat ik de laatste tijd vaak hoor en waarschijnlijk heeft ze gelijk. Over het feit dat ik ouder ben en niet over het feit dat ik er niets van ken. Maar ik laat ze op het gemak puberen, want dat moet zo, daar weet ik veel van.

En ondertussen geniet ik van het feit dat ik nog even een tienerdochter in huis heb.

Kids

rope-1469244_960_720

Iedereen kent het wel, je krijgt kinderen en met het krijgen van kinderen komen spontaan de dromen. Dromen van het later en de van de wegen die er gaan bewandeld worden. Maar vooral droom je (hoop je) dat de kinderen later gelukkig gaan zijn.

En samen met de kinderen die veranderen, veranderen de dromen. Maar wat wel blijft is natuurlijk de hoop dat ze gelukkig zijn en blijven.

Maar soms spat een droom in duizend stukken wanneer er raar nieuws komt. Mama, ik ben hetero, het klonk als een donderslag bij heldere hemel. Hetero…. het duurde even voor ik het kon verwerken….

En ja, nu hoor ik verschillende mensen denken, wat een absurde dingen schrijft ze nu. Wel die dingen zijn even absurd als het niet aanvaarden dat iemand anders is dan anderen. Niet aanvaarden dat iemand gevoelens kan hebben voor hetzelfde geslacht.

Ik ben het een beetje beu van al die rare mensen die alleen maar willen dat hun kinderen gelukkig zijn, maar dan wel op de manier van die rare mensen. Anders hebben ze toch liever dat ze ongelukkig zijn.

Het wordt tijd dat we met z’n alleen een beetje verdraagzamer zijn tegen en gewoon gelukkig zijn wanneer de kinderen gelukkig zijn, op de kinderen hun manier. En het wordt tijd dat we zo een dingen gewoon aanvaarden en dat we er niet meer hoeven over te schrijven.

 

verloren…gevonden

lost-1605501_960_720

Op mijn jongerdom (ik weiger mezelf oud te vinden) ben ik al veel mensen tegen gekomen en al evenveel mensen uit het oog verloren. Om een voorbeeld te geven: de mensen waar ik mee in de kleuterklas heb gezeten, zie ik nooit meer. Ik weet nog amper wie er in mijn klas zat. Zo ook met diegene die het genoegen hadden om bij mij in het lager onderwijs te zitten of in het middelbaar.

Je kan ook moeilijk de halve wereld rond gaan reizen om op zoek te gaan naar personen. Of overal gaan aankloppen met de vraag of er iemand die jij misschien gekend hebt om dat adres woont.

Maar nu is er dus facebook, het grote verzamelpunt van iedereen die ooit in mijn leven is geweest. Ik weet het, het is gewoon het verzamelpunt van heel veel mensen, maar ik denk graag dat facebook speciaal voor mij gemaakt is. Een mens moet zichzelf soms eens belangrijk voelen.

En dus ga ik soms op zoek naar mensen die ik ook gekend heb. Eerst zoek ik waar ze ergens verscholen zitten in mijn hoofd zodat ik tenminste op naam kan zoeken. En dan is het gewoon een beetje geluk hebben en soms zelf de persoon in kwestie nog herkennen. Meestal stuur ik geen vriendschapsverzoek, zeker niet aan diegene die ik nog ken van de kleuterklas. Behalve aan die éne persoon die een speciaal plaatsje heeft in mijn hart ondertussen. Wat ik wel doe is denken aan vroeger en in een schaterlach uitbarsten omdat ik toch wel veel dwaze dingen heb meegemaakt.

Sommige dingen vertel ik aan mijn kinderen, maar soms geldt ook: what happens in jongerdom, stays in jongerdom.