Put

Afbeeldingsresultaat voor diepe put

Ergens daar beneden in de diepe put, daar zit ik te zitten.

Mijn blog zal een tijdje stil liggen, tot het moment dat ik ergens de gepaste ladder vind om uit de put te kruipen.

Advertenties

Openbaar vervoer

abandoned-2606404_960_720

Mijn zoveelste blog over het openbaar vervoer, maar het zou niet nodig zijn als alles eens zou rijden zoals het moet rijden.

De regering zou graag hebben dat iedereen het openbaar vervoer neemt. Ik zou dat graag doen, maar het is bijna geen optie meer en binnenkort helemaal geen optie meer.

Met de trein heb je een paar zekerheden. Er is elke dag vertraging, elke dag is er wel één trein afgeschaft, wagonnen zijn er uitzonderlijk te weinig en om de zoveel tijd zijn er stakingen. Wanneer ik op mijn kinderen sta te wachten die de trein nemen, hoor ik bij elke vertraging de meest absurde redenen.

  • de trein heeft vertraging omdat hij voorrang gegeven heeft aan een andere trein
  • er was een probleem bij de vorige trein
  • er stonden mensen op het perron
  • er zat een kameel op het spoor (het was een dode kat was: un chat mort..un chameau)
  • er was een winkelwagen op het spoor
  • drukte op het spoor
  • brand in de berm (er was iemand een bbq aan het doen in zijn tuin, echt waar, ik zat op die trein en zag het.)

Nick is al eens niet kunnen uitstappen omdat wanneer er een paar mensen uitgestapt waren, de deuren sloten en de trein vertrok. Niemand kon instappen en de helft was niet uitgestapt.

Maar dat zijn dingen die we weten en waar we elke dag mee te maken hebben. In geval van stakingen kunnen Britt en Vinni nog op school geraken met de bus en dus kocht ik een buzzypas. Konden in plaats van kunnen, want de lijn kwam nu met een brilliant idee. Kronkelbussen, dat zijn bussen die langs dorpen rijden om daar mensen op te pikken, gaan niet meer rijden. Het is de bedoeling dat je dan een taxi neemt naar een bus die op wel nog rijdt. Of een deelfiets, maar je hebt geen idee of er een fiets voorhanden is of niet. Wat voor Vinni wilt zeggen: taxi naar bus, bus naar station, taxi tot school. Wat komt op ongeveer €20 per dag. Dan is de rekening rap gemaakt en doe ik hem wel met de auto weg.

Trouwens wanneer ik het voor het milieu de auto thuis moet laten is het verplicht nemen van een taxi wel heel eigenaardig.

Is het eigenlijk nog steeds de bedoeling om zoveel mogelijk mensen aan te zetten om het openbaar vervoer te gebruiken of is het eerder de bedoeling om mensen weg te laten rennen van het openbaar vervoer?

 

 

Eerste dagen van september.

calendar-660670_960_720

Hier volgt een korte samenvatting van de eerste dagen van september.

  • Britt zat even in een verkeerde klas wat zeer grappig was.
  • Veel dagen bij Phie wat goed voor de lachspieren is (en slecht voor de sterren, pikkedief!).
  • Spelletjes spelen.
  • Mappen en boeken in orde brengen voor Britt.
  • Bolt onder verdoving laten brengen om eindelijk te weten te komen wat er aan de hand is.
  • Vertragingen van treinen.
  • Treinen die afgeschaft zijn.
  • Finn gezien en ook Stefaan en Leslie natuurlijk.
  • Oplossingen gezocht (nog niet gevonden) voor het dakprobleem.
  • Geprobeerd om tussendoor het huishouden te doen.

 

Op naar de volgende dagen.

De eerste schooldag van Britt

geometry-1044090_960_720

Tijdens de vakantie had Britt gevraagd om een week met haar mee te gaan met de trein naar school. We nemen vaak de trein dus ze weet al hoe het juist gaat. Zoeken naar de juiste trein en dan vloeken omdat ze weer vertraging hebben.

Om niet heel de tijd op en af en terug af en op te moeten reizen, had ik Phie een week opgeëist. Kon ik haar een hele dag lastig gaan vallen en dat een week lang.

De eerste dag ging Nick mee met de trein, het werk van een grote broer. Samen hebben ze gewacht tot de leerkrachten daar waren en dan is hij ook naar Phie gekomen.

’s Middags kwam Britt op haar eentje ook naar daar. Groot genoeg…….. ik ken de weg……… loslaten….

Heel fier kwam ze binnen met een glimlach tot achter haar oren. ‘Ik zat al in een verkeerd lokaal’ begon ze haar verhaal. Maar dat vond ze eerder lachwekkend dan vervelend.

En dan volgde het verhaal van de leuke leerkracht van Wiskunde, de weinige meisjes in haar klas, de vriendinnen die ze al gemaakt heeft enz….

Ze moesten naast iemand gaan zitten die ze niet kenden van vroeger, geen probleem voor Britt, er was niemand dat ze kende van vroeger.

En zaterdag is ze op smartschool gaan rondneuzen, heeft ze een bericht gestuurd naar de klastitularis (dat werd gevraagd om te zien of iedereen wist hoe het moest in geval er een probleem zou zijn) en heeft ze haar boeken in mappen gestoken.

Ze is weer begonnen aan een heel nieuw hoofdstuk in haar leven en ze gaat dat goed doen!

Schoolreglement

binding-contract-948442_960_720

Het schoolreglement, toen ik nog jong was (de dino’s leefden nog) stonden er toch een paar rare regels in.

Ik heb zo eens een peer keer het reglement mogen overschrijven omdat ik geen dokters papier had toen ik niet mee ging zwemmen. Dat stond immers in het reglement dat dat nodig was. Dat mijn been toen in het gips was blijkbaar niet voldoende om niet mee te gaan zwemmen.

We mochten ook niet naar buiten kijken tijdens de lessen. Ik vraag mij af waarom dat het niet mocht. Misschien hadden ze schrik dat het buiten veel interessanter was dan binnen. Wat vaak ook het geval was. In ieder geval toch het laatste uur op vrijdag wanneer we wiskunde hadden. Er stond achter een venster altijd een oude vrouw te zwaaien naar ons. Ik voelde mij moreel verplicht om terug te zwaaien, sorry mevrouw Sabo.

Zwijgen in de klas was ook aangewezen, want de leraar frans en geschiedenis stak zijn hand uit wanneer er gebabbeld werd en dan wist je dat je vijf bladzijden straf mocht schrijven. Trouwens terug zwaaien zorgde voor tien bladzijden. Daar kwamen atoma-schriften van het jaar tevoren goed van pas. Gewoon wat bladzijden uitscheuren en het was weer in orde.

 

Bpost

mailbox-2251842_960_720.jpg

Even geleden stelde ik de vraag aan Bpost hoe je zeker weet dat een brief aankomt. De oplossing van Bpost was een aangetekende brieven met een ontvangstbewijs. een aangetekende brief kan immers alleen aangenomen worden door de persoon zelf, de identiteitskaart wordt gevraagd en op het ontvangstbewijs staat de handtekening van de persoon voor wie de brief bestemd is.

Veilig denk je? Neen, dus!!!!

De eerste aangetekende brief werd afgeleverd en afgegeven aan de verkeerde persoon. De handtekening kwam immers helemaal niet overeen met de handtekening van de persoon die had moeten tekenen.

Gevloek langs mijn kant want het zorgde weer voor oponthoud.

De tweede aangetekende brief met ontvangstbewijs dan maar op de post doen. het is te zeggen, weer naar het postkantoor, weer betalen en bidden dat het goed zou gaan.

Het ontvangstbewijs kreeg ik terug, deze keer zonder handtekening.

Na bellen met Bpost (lees na lang wachten tot er eindelijk iemand aan de lijn kwam) werd mij gezegd dat zoiets onmogelijk is. Ik heb het bewijs direct gemaild. Ze gaan het onderzoeken en mij (ooit) iets laten weten.

Ik vraag mij af op welke manier ik een aangetekende brief op de juiste plaats krijg en bij de juiste persoon.

*zucht*

Nmbs

gleise-1555348_960_720

Nooit meer belgisch spoor, dat is de gepaste afkorting.

We hadden het kunnen denken, begin van het schooljaar en dus komen de stakingen weer. En binnen en paar maanden komen de examens en dan zijn er ook weer stakingen. In december en in januari om vooral niemand uit te sluiten.

Ik maak er mij altijd druk in, hier zijn mensen die op hun werk moeten geraken en andere die op school moeten geraken.

Maar nu maak ik mij extra kwaad! Britt gaat voor het eerste jaar met de trein naar school en dat is een hele belevenis. Juiste trein zoeken om naar ginder te gaan, juiste trein zoeken om naar huis te komen. Leren omgaan met vertragingen en spoorveranderingen, je zou voor minder ongerust zijn.

En dan is er al bijna direct een staking. Dat is dus zoeken naar een ander vervoermiddel en dat nemen zonder eens te kunnen oefenen. Ook opletten om op de juiste plaats af te stappen.

Komt daar ook nog bij dat het begin van het schooljaar al een hel is om alles te betalen en nu kan je nog eens extra betalen.

Dank u nmbs om in te zitten met je klanten, met je reizigers! Want het zijn natuurlijk die reizigers die alles kunnen veranderen en daarom pest je hen.